سر آغاز کلام

میدونی بودن در کنار لحظه ها مثل بودن  در کنار آیینه ها ،همیشه با بگو مگو همراه بوده آخه ما از خودمونم گریزونیم از رسوای سایمون میترسیم این ترس که ما را همیشه از خودمون از خواستنیامون دور میکنه ای کاش ای کاش حداقل وقتیکه با خودمون تنهایم به صدای درونمان دروغ نگیم          

برای شروع

چند ورق از دلتنگی